Morgen starten we er terug aan: een week toekomen met een beperkt budget. Ik moet eerlijk bekennen dat het me wat angst inboezemt.

Enkele jaren geleden deden we met ons gezin ook al eens mee. Ik probeer me moed in te prenten bij het feit dat we toen nog 3 studerende kinderen hadden, waarvan 2 op kot. Intussen staan ze allemaal op eigen benen, en komt enkel de jongste nog het hele weekend van Leuven naar huis. Een heus verschil toch, als het op kosten aankomt?

Maar al zijn we maar met z’n tweeën deze week (of twee en een mee-eter tijdens het weekend), dan nog wordt het uitkijken. Vooral wat misschien onverwacht op je afkomt, terwijl je nog weinig of niets meer hebt om kosten mee te betalen, maakt me onzeker.

Maar nu: vol goede moed van start. Al begon die start eigenlijk zaterdag al met het inkopen doen. Met een drukke werkweek, waarbij er gewoonlijk quasi geen tijd is voor boodschappen, heb ik zoals vele anderen al jaren de gewoonte op zaterdag de inkopen voor de rest van de week te doen. Sedert ik gedurende jaren na de huwelijken in het kasteel in Halle hiervoor langs Delhaize in Sint-Antonius ging, leidt mijn zaterdagse boodschappentocht nog steeds in die richting. De macht der gewoonte, meer is er niet achter te zoeken. Maar gisteren koos ik bewust voor de buren van Lidl. Met als gevolg natuurlijk een hele zoektocht doorheen de winkel, met in mijn hoofd een lijstje van zaken die ik nodig had. Vooral voedingsproducten, niet te duur maar toch wat gezond, die ik deze week op het menu wilde zetten. Daarbij wil ik proberen om het voldoende gevarieerd en gezond te houden. De doos diepvriescurryworsten, die ik bij onze vorige deelname kocht, die wil ik nu toch achterwege laten. Na 3 rondjes door de winkel had ik bij mekaar wat ik denk nodig te hebben voor de volgende dagen: oa een pompoen om soep van te koken, appelen en appelsienen, selder, courgette, gehakt en ook kipfilet. Geen vis, want hoewel ik dat normaal elke week wel eens voorzie, durf ik dat nu niet. Toch zeker niet in het begin van de week. Resultaat: 66,20 euro uitgegeven en proviand voor de volgende dagen. Ook het briefje dat dochterlief me meegaf, werk ik nog af: ingrediënten om koekjes te bakken, om te trakteren aan haar collega’s. Vooral veel chocola moest ik meebrengen. Ik bedenk me dadelijk dat ik geluk heb dat ze me dit deze zaterdag vroeg, en niet volgende week, want of het dan nog zou lukken om die koekjesbakkerij te betalen, dat is maar zeer de vraag.

En ook vandaag loop ik al de hele dag met de inleefweek in het achterhoofd. Het brood dat ik kocht voor morgen en de volgende dagen noteerde ik netjes mee op mijn budgetlijstje. En op de whatsapp van de deelnemers las ik een goeie suggestie om de koelkast te herschikken. Zo weet je waar je deze week aan mag komen en ook waar je vanaf moet blijven. Zover zijn we.

Veel goede moed aan alle deelnemers, maar nog veel meer aan ieder die elke week moet tellen om de eindjes aan mekaar te knopen!

  • Armoede